Waarom heb ik Groen gestemd? Ik weet het goed genoeg, ik ben in augustus getrouwd door een schepen van Groen en omdat de verkiezingen in oktober waren en ik dus nog vollop in de wittebroodsweken zat heb ik, en volgens mij mijn vrouw ook, maar gewoon op haar gestemd. Dat is de reden. Ik weet niet of opiniepeilers en journalisten ook dit soort gedachtekronkels meenemen in hun wetenschappelijk onderzoek maar volgens mij niet.

De laatste veertien jaar heb ik altijd op de Piratenpartij gestemd, met vanzelfsprekendheid van iemand die op de KVP stemt in het naoorlogse Noord-Brabant. Iemand zoals mijn opa denk ik, maar dan piratenpaars. Heerlijk paradoxaal, de partijdiscipline van een rebellengroep uitdragen als was het een oerdegelijke centrumrechtse bestuurderspartij. Maar nu dus had de Piratenpartij geen kieslijst in Antwerpen, en dus was ik een zwevende kiezer. Mijn comfortabele, partijpolitieke fauteuil was onder me weggetrokken door de weerbarstige werkelijkheid, ik moest aan de slag, net als de andere gewone burgers. Aan het werk, voor de democratie!

Ik had geen zin om programma’s te lezen om te weten wie wat van plan was te doen in Antwerpen, daarvoor heb ik het worstenmakersproces van iets te dichtbij meemaken. Ik had in mijn economische belang als ondernemer op Open-VLD moeten stemmen denk ik, maar het feit dat ze vooraan in de rij staan als het gaat om het verbieden van gokken en allesbehalve een vocale tegenstander van het erfenissen zijn maakt dat ik vind dat het fopliberalen zijn. Van likmevestje zou ik bijna willen zeggen. Wanneer worden liberalen eens keihard afgerekend op hun ideologische gaten? Moet ik alles zelf doen?

Keuzestress, het bestaat. Ik had het door toen ik mezelf erop betrapte dat ik opgelucht werd als iemand voor me aan de pokertafel all-in gaat, zodat het makkelijk is mijn kaarten ‘weg te gooien’, zelfs al zijn ze vrij goed. De opluchting om een simpele keuze niet te hoeven maken is groter dan de honger naar opties waartussen de ‘juiste’ keuze zou moeten zitten. Met een verkiesbare schepen als trouwambtenaar is die keuze alvast snel gemaakt, die kaarten kan ik al weggooien.

Maar Groen? Ja natuurlijk past het in het sociaal-demografische plaatje. Jong koppel, hoogopgeleid, huurhuis in een grote stad. Ik heb zelfs nog even durven denken dat er een soort handel in trouwkoppels plaatsvind op het gemeentehuis, om de juiste match te hebben, maar die enge gedachte heb ik snel doorgestreept. Sterker nog, ik denk eerder dat ze bij het gemeentehuis het electorale effect van de trouwambtenaar niet eens kennen. Vanwege dat wetenschappelijke onderzoek uit de eerste alinea dat niet bestaat.

Maar dat is juist het erge, dat het zo in het plaatje past. Als een kriebeltrui. Maar ondertussen ben ik helemaal niet bang voor het Vlaams belang, kan dat dan nog wel? Ik was ook al een rechtse blogger geworden, dankzij Bruno Struys. Daarnaast, ik kwam er vlak voor de verkiezingen achter dat in alle klimaatmodellen de rol van de schimmel nooit is meegenomen. Pardon? Ik heb de rol van de mens in klimaatverandering altijd zonder vragen te stellen, net als 95% van alle wetenschappers, braaf aangenomen. Nooit heb je mij kunnen betrappen op ketterij in de vorm van het in vraag stellen van de rol van de mens in de opwarming van de aarde, hooguit heb ik discoursanalyse gedaan, netjes binnen mijn vakgebied als bachelor in de geesteswetenschappen. Maar les 1 van biologie kan ik me nog wel heugen, want naast de planten en de dieren wordt deze planeet ook bevolkt, wat zeg ik, gewurgd door het allesomspannende netwerk van schimmels. En ja, dat netwerk ademt ook CO2 uit. Mag ik het vreemd vinden dat dit Rijk pas nu, in alle stilte, met de grootst mogelijke moeite in het dominante klimaat-naratief wordt gemetseld? Ruim een halve eeuw na het Rapport van Rome, dat trouwens ook pas later revisionistisch als startpunt van het klimaatdiscours is gebruikt en….

.. allemaal fijne ketterse gedachten, maar op de verkiezingsdag kleuren we braaf het groene bolletje rood. Met de vanzelfsprekendheid van iemand die op het KVP stemt in het na-oorlogse Noord-Brabant. Ik stem Groen, want zo hoort het nu eenmaal. Groen doen voelt goed!