Klimaatbetogingen worden vaak voorgesteld als een beweging van jonge mensen die vorige generaties ter verantwoording roepen, zoals mooi in beeld is gebracht door Greta Thunberg met de ‘How Dare You’ speech bij de VN. De gezapige burger, oud en grijs, wordt ter verantwoording geroepen door de jeugd, dat is het beeld. De groene ecologische beweging is de stem van de volgende generatie die schreeuwt om een beter klimaat. Extinction Rebellion is de radicale tak van de klimaatbeweging, waarbij de dapperste voorvechters van die groene wereld met gevaar voor eigen leven snelwegen blokkeren om zo nog luider de vorige generaties ter verantwoording te roepen.

Maar is dat wel zo? Of moeten we het eerder omdraaien? Het beeld dat we krijgen als we met onze eigen ogen naar de mensen kijken die in actie komen voor het klimaat is toch wel anders. ‘Grootouders voor Klimaat’ is de naam van een solidarteitsbeweging van opa’s en oma’s die een beter klimaat willen voor de kleinkinderen, maar waar zijn die kleinkinderen zelf dan? Mogen die zelf ook meepraten of beslissen opa en oma welke wereld beter voor ze is?

Om de proef op de som te nemen loont het om persfoto’s erbij te pakken en de grijze en kalende koppen te tellen, zoals we in onderstaande foto hebben gedaan. Het verbodsbord ‘70‘ in het midden van de foto zou evengoed op de gemiddelde leeftijd van de betogers kunnen slaan, want er zijn behoorlijk wat tachtigers in beeld die compenseren voor de weinige jeugd die is komen opdraven. – Klik op de foto voor een beter beeld

Het grijze probleem beperkt zich niet tot de snelwegblokkering in Den Haag. Als we een willekeurige Extinction Rebellion-lezing opzoeken op Youtube, van oprichter Roger Hallam met de grijze baard, dan blijkt al snel dat we sneller klaar zijn als we publieksleden tellen die nog wel pigment in hun haar hebben.

Bedrijven worden er vaak van beschuldigd zichzelf klimaatbewuster voor te stellen dan ze zijn, wat greenwashing wordt genoemd. Maar de vraag die nooit wordt gesteld is of de klimaatbeweging niet vooral zichzelf aan het greenwashen is door zich te verschuilen achter leuke jonge meiden als Anuna De Wever, Greta Thunberg en Hannah Prins. Een excuusjongere is snel gevonden. De mediagezichten zijn piepjong en de groep mensen die daadwerkelijk op de snelweg gaat liggen is stokoud.

Het is vooral in de kleine groepjes dat de grijze tonen van XR pas echt goed uit de verf komen. Onder de maskers, schmink en kostuums is niet zelden en bejaarde de toekomst van de planeet aan het redden. Bij de harde kern kom je al snel in de buurt van 2/3e grijsaards, of hoger…

Als de demonstranten negentigers zijn, zoals John in Londen, dan wordt leeftijd ineens de inzet. “Kijk eens hoe zelfs negentigers opstaan voor een beter klimaat” – dat de andere manifestanten zeventigers en tachtigers zijn wordt er niet bij verteld. Zelfs in een ouderwetse kerk vind je niet zo weinig jongeren als bij een demonstratie van Extinction Rebellion.

Hoe Grijs is Extreem Rechts?

Extreem rechts, wie zijn ze? Wat drijft ze? Zijn Jordan Bardella, Lidewij de Vos en Dries Van Langenhoven stoorzenders of de stem van de volgende generatie? Dat jongeren conservatiever zijn is momenteel het gesprek van de dag, of die jongeren per definitie moslim zijn of dat oprukkend extreem rechts ook eigenlijk vooral een jeugdbeweging is, dat is de kwestie. Laten we de proef op de som nemen en grijsaards tellen op een FVD verkiezingsavond – rolstoeltoegankelijker dan een politiebusje.

Op onderstaande foto zien we een tiental kale en grijze koppen, en dan moeten we nog goed kijken. Het zijn geen zeventigers en tachtigers, zoals bij XR, maar eerder zestigers, grijsaards die nog niet, of pas net, van een pensioen aan het genieten zijn.

Hoe Grijs is Rood?

Gaan jonge mensen nog zelf iets kunnen zeggen over de pensioenen en het begrotingstekort of laten we ook hier opa en oma het woord voeren? Want zoals het in grootmoeders tijd was, zo zal het blijven, lijkt het adagium. De oudjes proberen hun grijze haren nog onder mutsen te verstoppen, maar het beeld is overduidelijk. De Belgische vakbond ABVV-FGTB heeft duidelijk problemen om leden te werven die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet hebben bereikt. Hier cirkeltjes trekken rond de grijze hoofden is onbegonnen werk, want bijna iedereen die hier aan het staken is van het thuis de krant lezen en televisie kijken heeft een grijzende coupe en hangende wangetjes. De gastarbeiders die hun pensioen aan het betalen zijn houden ondertussen het land draaiende.