De Piratenparadox I: Jos van Rey

Iedereen die zich in het piratisme verdiept zal vroeg of laat aanlopen tegen de piratenparadox. De twee kernpunten van de piratenbeweging (naast hervorming van het auteursrecht) zijn privacy en transparantie. Enerzijds heeft de burger recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer tegen een overheid die in tien jaar tijd een explosieve groei aan controlemogelijkheden ter beschikking kreeg terwijl anderzijds al het handelen van politici in de openbaarheid moet worden gebracht. In één oogopslag wordt duidelijk dat deze twee eisen onmogelijk verenigbaar zijn. De persoon die het probleem van de piratenparadox buitengewoon goed belichaamt is Jos van Rey.

Jos van Rey was wethouder van Roermond en lid van de Eerste Kamer. In 2012 is hij opgestapt wegens verdenkingen van corruptie. Van Rey zou in totaal bijna 100.000 euro aan giften hebben aangenomen van lokale bouw- en beveiligingsbedrijven en hij zou vertrouwelijke informatie hebben doorgespeeld. Om in de zaak Van Rey de onderste steen boven te krijgen heeft het Landelijk Parket vermoedelijk miljoenen uitgegeven. Van Rey is geschaduwd tot in het buitenland, er zijn 50 mensen in zijn omgeving getapt, zijn hotmailaccount is doorgespit en er zijn vier politie-invallen geweest bij hem en zijn kinderen. Toen is, als ‘bijvangst’, ook gebleken dat hij sollicitatievragen voor het burgemeesterschap van Roermond had doorgespeeld aan mede-VVD’er Ricardo Offermans.

De vraag is nu wat een piraat zou moeten denken van de zaak Jos van Rey. Enerzijds is het een stap richting een transparante overheid. De corrupte vastgoedmaffia en het VVD-vriendjesnetwerk zijn weer pijnlijk blootgelegd. Anderzijds moet gezegd worden dat bij een dusdanig brute force offensief op de privésfeer van een bestuurder het niet verwonderlijk is dat er belastende feiten naar boven zijn gekomen. Wie grondig zoekt zal vinden.

De vraag die de Piratenpartij zich moeten stellen is waar precies de grens ligt tussen een burger met recht op privacy en een bestuurder met plicht tot transparantie. Zeker nu ook in Nederland de eerste piraat-politicus een feit is en er reëel zicht is op meer moet de problematiek van de piratenparadox serieus getackeld worden.
Advertenties

6 gedachtes over “De Piratenparadox I: Jos van Rey

  1. Politici hebben door onze samenleving de macht gekregen om invloed uit te oefenen. In ruil voor die macht moet er iets ingeleverd worden om misbruik te voorkomen.

    De manier waarop dit vormgegeven wordt kan over gediscussieerd worden, maar voor de piraten is er geen paradox. Privacy is “the cost of doing business”. Jos van Rey zou in dit geval eigenlijk een slecht voorbeeld zijn omdat zijn situatie al meer dan voldoende reden was voor een rechter om van Rey’s recht op privacy weg te tekenen.

    Dat is uiteraard dweilen met de kraan open.

    Politici moeten afstand doen van hun redelijke verwachting op privacy in veel gevallen. De vorm waarin is misschien niet duidelijk, maar de afweging tussen positie en persoonlijke rechten in dit geval wel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s