Nederland in Verval 5: De Outlaw Motor Clubs

99% van de motorclubs komen alleen bij elkaar voor de liefde voor motors. 1% (de zogenaamde Outlaw Motorclubs) houdt zich niet altijd aan de wet. Als deze verhoudingen zouden kloppen dan zou Nederland helemaal stampvol gebouwd moeten zijn met vredelievende motorclubs, want het aandeel 1% clubs is in de laatste jaren duizelingwekkend gestegen. Met name Satudarah, de club met Molukse wortels, heeft letterlijk en figuurlijk veel terrein gewonnen in Nederland en ver daarbuiten. Dat clubs als deze tot de zogenaamde 1% behoren is niet iets waar geheimzinnig over wordt gedaan. De ‘1% patch’ is een vast insigne op menig leren jack dat volgehangen is met colors. Dit is het geheel aan patches die de club, de afdeling (chapter), de rang, het al dan niet hebben gepleegd van geweld tegen een agent in functie en het al dan niet hebben gepleegd van een moord uit naam van de club aanduiden.

motorclubs kaart.jpeg

De Outlaw Motorclubs zouden al dan niet een grote rol hebben in de drugs- en wapenhandel en zouden al dan niet horecaondernemers afpersen en al dan niet een grote rol hebben in de beveiligingsbranche. Wat motorclubs wel of niet doen hangt af van de interpretatie, omdat voor het strafrecht individuen handelen als persoon en niet als club. Wel hebben clubs fondsen waarmee ze de families ondersteunen van leden die vastzitten en advocaten of begrafeniskosten dekken. Ontvallen clubleden worden tevens herdacht op de website. Zij zijn vaak omgebracht door rivaliserende motorclubs in hoogoplopende conflicten die, in tegenstelling tot andere conflicten, niet rond de tafel opgelost konden worden. Er wordt dan flink heen en weer geschoven met chapters, de daadwerkelijke clubhuizen en hun leden die ‘controle’ hebben over een bepaald geografisch gebied danwel bepaalde branches binnen dat bepaalde gebied. Het overgaan van een chapter naar een andere club wordt overpatching genoemd, naar de patches met clublogo’s die worden verwisseld. Rondom de officiële chapters (die met colors rond mogen lopen) hangen een handvol hangaround en prospect clubs, die dolgraag de status van officiële colorclub willen krijgen, maar daarvoor eerst klusjes moeten opknappen. Het voordeel voor de club zelf is dat zij daardoor minder direct geassocieërd worden met acties die al dan niet in het vizier van het Openbaar Ministerie terecht zouden kunnen komen.

De aantrekkingskracht van de motorclubs is bijzonder groot. Bekende (ex-)leden zijn Voice of Holland zanger Ben Saunders en knuffelcrimineel Willem Holleeder. Daarnaast valt op dat buitenstaanders (documentairemakers, journalisten, advocaten, etc.) mild of zelfs met een zekere trots praten over motorclubs. Zo ontstaat in onderstaand filmpje een vreemde situatie waarbij een misdaadjournalist en een advocaat van Satudarah hun schouders ophalen over mogelijke burgerslachtoffers terwijl presentator Van Liempt probeert ze hun verstand bij te brengen.

Historici hebben een mooi woord voor de opkomst van de hiërarchische, gemotoriseerde en zwaar bewapende organisaties: militievorming. Wie precies bij wie hoort en welke belangen of ideologieën er precies verdedigd moeten worden tegen wie is op dit moment nog onmogelijk om te voorspellen. De stoelendans is vollop aan de gang. Met één ding kan wel alvast rekening gehouden worden. Dat is dat motorclubs nieuwe terreinen gaan verkennen en dat de burgersamenleving zich dus mag voorbereiden op bezoekjes van groepen mannen, al dan niet met leren jacks en ronkende motoren, die vertellen dat het beter is iets te doen of te laten. Natuurlijk kan de betrokkene zich bij de politie gaan beklagen, maar de politie en gemeentes zijn al jaren bezig de motorclubs te verbieden. Het kan dus verstandig zijn om in elk geval akte te hebben genomen van de gangbare omgangsregels in de wereld van de 1% Outlaw Motor Clubs. Wat de Nederlandse staat betreft -want daar gaat deze serie uiteindelijk over- was het wellicht verstandig geweest als zij de Molukkers zoals beloofd soevereiniteit had gegeven in het voormalig Nederlands Indië in plaats van ze op te sluiten in voormalig concentratiekampen, maar dat is natuurlijk makkelijk praten achteraf.

Meer lezen?


Bijlage 1: integrale-landelijke-voortgangsrapportage-outlaw-motorcycle-gangs

Voortgangsrapport uit 2015 van de Politie, het Openbaar Ministerie, de Belastingdienst, de Opsporingsdienst, de Regionale- en de Landelijke expertisecentra over OMG’s. Eindconclusie is dat er meer samenwerking moet zijn met Horeca NL om afpersing in de horeca tegen te gaan en met de KNVB om vervlechting met het hooliganwezen aan te pakken; en met Belgische en Duitse diensten.

Advertenties

Nederland in Verval 4: de Turk

Tot vorig jaar bestond de Turk in Nederland nog niet. ‘Allochtoon’ en ‘Marokkaan’ waren synoniemen, over Turken werd niets gezegd. De afgelopen maanden zijn er twee dingen gebeurd die dat hebben veranderd. Ten eerste zijn door de vluchtelingencrisis alle schijnwerpers naar de portier van Europa gegaan: Erdoğan. Het tweede is dat de Turkse partij Denk media-aandacht begon te krijgen.

Kuzu (vert. ‘Lam’) en Özturk (vert. ‘de essentie van Turksheid’) waren jaren actief in de PvdA voordat ze uit die partij stapten om een eigen fractie te beginnen. Blijkbaar was de tijd rijp om op eigen benen te staan en had de Turk in Nederland geen PvdA meer nodig. Het is geen geheim dat Turken dankbaar gebruik maken van de naïviteit van centrumlinks. Turkije is het meest nationalistische land van Europa en Turken zijn niet in staat om te begrijpen dat je niet het eigen volk als uitgangspunt neemt. De AKP van Erdogan is (Koerden niet meegerekend) nog de minst nationalistische partij van Turkije. Als Turken dus naar de Nederlandse politiek kijken dan verstaan ze alleen de taal van Geert Wilders, hoe paradoxaal dat ook moge klinken.

En dus zit Nederland nu opgescheept met een partij die de belangen van de internationale Turkse gemeenschap vertegenwoordigt maar tegelijkertijd de Nederlandse debatcultuur dusdanig goed kent dat het iedere aanval kan afslaan. Het electoraat is in de eerste plaats de Turkse gemeenschap, maar door discriminatie te omarmen (je zal een Turk nooit horen zeggen dat hij gediscrimeerd wordt. Behalve als het hem uitkomt of als hij Zihni Özdil heet) kunnen ze hun kiezerspubliek uitbouwen tot heel niet-blank Nederland en bij uitbreiding links blank schuldbewust Nederland. Dat zal behoorlijk schipperen worden voor Kuzu, maar het lijkt hem goed af te gaan.

Turken zijn naar Nederland gehaald om zwaar werk te verrichten in tijden van arbeidstekort. Sindsdien heeft de Turk de middenstand veroverd. De bakker, de slager en de groenteman zoals we ze kennen van oude video’s worden nu vooral door Turken bemenst, terwijl de Nederlanders de levensmiddelensector hebben overgedragen aan steeds minder supermarktketens. Zo is de middenstand uitgehold en wat er van over is is Turks, en reken maar dat die kapitaalkrachtig is. Voor de eenheid in een natiestaat is het desastreus als de kleine zelfstandige loyaal is aan een buitenlandse mogendheid. Vooral als die twee naties voortdurend ideologisch botsten en als de buitenlandse mogendheid voortdurend journalisten en columnisten vastzet. Desastreus.

Meer lezen?

Nederland in Verval 3: Ordehandhaving

De politie is belast met de handhaving van de openbare orde en heeft het geweldmonopolie om deze taak uit te voeren. Dit is het fundament van een soevereine staat en aangezien wij het uiteenvallen van de soevereine staat en het idee Nederland bespreken wordt het tijd om het over ordehandhaving te hebben. Terwijl de zorg met een bezuiniging overging naar de gemeente is tegelijkertijd de politie met een bezuiniging genationaliseerd. Het gezag over de politie is overgegaan van de burgemeester naar de minister van Veiligheid, die ook minister van Justitie is geworden. De nationale politie is overbelast, onderbetaald en de reorganisatie duurt langer en kost meer dan voorzien, terwijl de veiligheidsvraagstukken zich opstapelen. Er ontaat ruimte aan de onderkant en die ruimte wordt ingenomen door BOA’s.

De Buitengewone Opsporingsambtenaar (BOA) was oorspronkelijk een functionaris die namens de overheid een specifieke controletaak had. Parkeerwachters, visopzichters en schoolinspecteurs waren boa’s. De boa is in korte tijd geevolueerd van sullige ambtenaar tot volledig uitgeruste beveiliger die niet van een agent te onderscheiden is. Alleen het dragen van vuurwapens moet nog van de politie worden losgeweekt om de taak van ordehandhaving volledig te kunnen vervullen. De burgemeester heeft zijn ogen en armen weer terug.

Er is één type boa dat onze bijzondere aandacht verdient, namelijk de NS-boa Service en Veiligheid. Deze boa is eigenlijk niet eens ambtenaar, want de NS is een bedrijf dat als het budgetair zou moeten door een multinational van de Nederlandse staat overgekocht zou kunnen worden. De NS is in 2014 begonnen met het afsluiten van haar stations met toeganspoortjes, die alleen opengaan als iemand er een chipkaart tegen houdt. Daardoor is het terrein van de NS (treinen en stations en alle voorzieningen die daarbinnen vallen) afgesloten van de buitenwereld. Op dit terrein geldt niet de wet maar de reizigersvoorwaarden, geldt niet de identiteitskaart maar de OV-chipkaart en is niet de politie maar de NS-boa Service en Veiligheid verantwoordelijk voor de openbare orde. De drie voorbeelden zijn niet de juridische werkelijkheid: de wet geldt, een ID-kaart is verplicht en de spoorwegtak van de nationale politie is nog altijd ergens aanwezig. Dit is enkel wat meer en meer de praktijk aan het worden is. De NS-boa is pas twee jaar actief en bestaat pas vier jaar wettelijk, maar is nu al alomtegenwoordig. Nadat de poortjes afgesloten waren is er een flinke campagne begonnen om het bestaan van de private politie te verantwoorden: foto’s van verminkte conducteurs moesten de reiziger sensibiliseren voor de komst van de NS-boa met handboeien en pepperspray. Dat is ruimschoots gelukt, ze zijn erin getrapt.conducteur handenaf

Zo is er in twee jaar tijd een staat in een staat ontstaan: het NS-domein. De NS doet er alles aan om binnen de poortjes absolute veiligheid te garanderen. De camera’s zullen iedereen die in de meest letterlijke zin van het woord uit de pas loopt aanmerken en de combinatie van reizigersinformatie en gezichtsherkenningssoftware zorgt ervoor dat de NS haar reizigers eindeloos veel beter kent dan de Nederlandse staat haar burgers. Zo ontstaat er een steriele science-fiction wereld tussen de poortjes die op termijn wellicht op meer vertrouwen kan rekenen dan Nederlandse staat, als dat doel inmiddels niet al is bereikt. Zolang de treinen op tijd rijden hebben de Nederlandse schapen niets aan te merken op hun favoriete vervoerder.

Meer lezen?

  1. Nederland in Verval: de NPO
  2. Nederland in Verval: de Gemeente
  3. Nederland in Verval: de Turk
  4. Nederland in Verval: De Outlaw Motor Clubs
  5. Nederland in Verval: de Holocaust onder Ouderen

 

 

Nederland in Verval 2: de Gemeente

Als de lokale partijen in de Tweede Kamer zouden zitten dan zouden ze vijftig zetels hebben en zouden ze dus ruim de grootste partij van Nederland zijn. Het fenomeen van lokale partijen bestaat een kleine twintig jaar, maar nooit haalden ze zo’n overdonderend resultaat als tijdens de laatste verkiezingen. Eén op de drie gemeenteraadszetels wordt nu door de lokalen bezet. In diezelfde verkiezingen haalde D66 de meerderheid in Amsterdam en dus dachten de kranten, die niet verder kijken dan de hoofdstad, dat deze partij had gewonnen. Vreemd, want landelijk moest D66 naast de lokalen ook respectievelijk het CDA en de VVD achter zich laten en zat het dus duidelijk in de middenmoot, maar dat terzijde.

Als D66 werk zou maken van haar belangrijkste bestaansreden, namelijk de direct verkozen burgemeester, dan zou Nederland politiek gezien al verbrokkeld zijn. De burgemeester is de laaste jaren namelijk veranderd van een ceremoniële ambtsbekleder tot gezagsvoerder in de gemeente, meer en meer de belangrijkste bestuurslaag van Nederland. De zorg, toch de hoofdtaak van de verzorgingsstaat, is formeel overgeheveld naar de gemeentes, terwijl de burgemeesters tegelijkertijd eindverantwoordelijk zijn geworden over symbooldossiers als het vuurwerkverbod, de intocht van Sinterklaas en de plaatsing van AZCs. Voor het voortbestaan van Nederland is het dus maar goed dat de burgemeesterpost niet democratisch wordt gekozen, zoals in de rest van Europa, maar dat zij direct door Zijne Majesteit de Koning worden gekozen. Daarmee zijn de lokale partijen zo goed als zeker dat ze geen burgemeester zullen leveren voor de gemeente waarin ze in meerderheid zijn verkozen en dat de nationale eenheid blijft behouden.

Hoewel de landelijke krantenkoppen volledig voorbijgaan aan het feit dat lokale partijen overal de dienst uitmaken valt tussen de regels door te lezen dat de Vereniging Nederlandse Gemeentes (VNG) een behoorlijk dikke vinger in de pap heeft in verreweg de meeste politieke dossiers: de gemeentes trekken steeds meer naar zich toe. Vorige week, tijdens het Congres van de Nederlandse Gemeentes, is er met een meerderheid van 90% (!) gestemd vóór regulering van de wietteelt. Daarmee staan de gemeentes lijnrecht tegenover het reactionaire beleid van de landelijke regering in het softdrugsdebat. Wie van de twee -het Rijk of de gemeentes- aan het langste politieke eind gaat trekken mag duidelijk zijn. Nederland is in verval: lang leve de gemeente.

Meer lezen?

Nederland in Verval 1: de NPO

In de serie Nederland in Verval gaan we aan de hand van zes thema’s kijken waar je aan kunt zien dat Nederland vervalt. De thema’s gaan steeds zwaarder wegen, zodat het zesde thema de zwaarste is. Het zijn ook niet perse de usual suspects (zoals de ZPD) en dat een thema wordt behandeld hoeft ook niet perse nadelig te zijn voor u als lezer, het is in ieder geval wel nadelig voor ‘Nederland’.

De eerste, de NPO, is eigenlijk al afgehandeld. Dat wil zeggen dat ik er in de voorbije jaren over heb geschreven en dat de dingen pas later tot andere opiniemakers begonnen door te dringen, waarmee ik natuurlijk wil zeggen dat u er goed aan doet de komende week op te letten omdat mogelijkerwijs de volgende thema’s nog relevant gaan worden. Als u wilt kunt u de blogs over de NPO teruglezen in de erwt-cloud op NEDERLANDS/Blogs/bloggertje.nl/Opinie/Publieke_Omroep, maar ik zal de blogs ook hieronder als link zetten, voor uw gemak.

Want wat heeft de NPO precies met het verval van Nederland te maken? Nou, de NPO zelf in principe niets. Het is eerder andersom geredeneerd, dat Nederland meer identiteit had toen je bij de koffie-automaat televisieprogramma’s van de vorige dag kon bespreken omdat iedereen alleen Nederland 1, 2 of 3 kon kijken. Oftewel, iedere keer dat je naar een scherm keek keek je naar een Nederland. En de rest van Nederland keek ook naar een Nederland. Nederland zat dus de hele tijd naar Nederland te kijken.

Toen kwamen de commerciële zenders, daarna kwamen de buitenlandse zenders en daarna kwam er een scherm dat niet eens een televisie was en waarmee je naar YouTube kon kijken. Het aantal mediaminuten dat naar de publieke omroepen ging werd dus steeds kleiner. Pas uitzonderlijk laat (in 2008) kwam de overheid er achter dat de publieke televisie ook het internet op moest en toen is er iets bijzonders gebeurd. De Stichting Nederlandse Publieke Omroep is opgericht en die heeft in korte tijd de omroepen om zeep geholpen. Dat mocht ook wel want de zuilen waar de omroepen uit voortkwamen bestonden niet meer en zoals gezegd waren de mediaminuten veel te dun bezaaid om versplinterd verder te gaan. De omroepen zijn zo dom geweest om hun merk niet zelfstandig online voort te zetten maar om te fuseren voor op langere termijn waardeloze zendtijd (ik bedoel, de radio wordt op dit moment afgeschaft, zo lang zal het niet duren voordat analoge televisie ophoudt te bestaan. Als omroep zijnde baal je dan wel als je als BNNVARA, KRONCRV of AVROTROS je publiek moet winnen). Alleen sterke ledenomroepen zoals de EO, MAX en de VPRO varen nu nog een eigen koers. WNL, HUMAN en PowNed zijn aspirant-omroepen die binnenkort door hun proeftijd heen zijn. De NPO kan dus spreken van een geslaagde coupe. In mijn blogs stelde ik dat de NPO oftewel succesvol de mogelijkheden van het interactieve internet zou benutten om de wettelijke band met de burger te behouden, oftewel zou vervallen tot irritante staatspropaganda. Het feit dat NPO.nl content blokkeert voor kijkers van buiten de grenzen getuigt er van dat ze de mogelijkheden van het internet niet helemaal begrijpen. Het zal dus vooral het tweede worden.

 NPO op woensdag.bloggertje.nl: