Deze Foto Mag U Niet Zien van Facebook

leve de koning

Naar aanleiding van de bovenstaande fotobewerking is bekende Facebookgebruiker Tommie de Visser voorwaardelijk verwijderd van Facebook. De foto is volgens het platform niet in lijn met de gemeenschapsrichtlijnen. De Visser heeft herhaaldelijk aanstootgevende berichten geplaatst. Zo heeft hij een andere Facebookgebruiker voorgesteld als zijn dode vader en is hij oprichter van  controversiële pagina’s als Volkert voor Vaderland en Helper Whiteys United.

Op de foto wordt de jaarlijkse Dodenherdenking op de Dam in Amsterdam vergeleken met de jaarlijkse Reichsparteitag in Nürnberg, die inmiddels is opgeheven wegens het uit elkaar vallen van de nationaalsocialistische partij. Boven de foto staat in roze letters ‘Leve de Koning’ geschreven, mogelijk als referentie naar de controversiële heilsgroet. De twintigjarige Tommie de Visser heeft vooralsnog niet gereageerd.

Lees ook:

Advertenties

ONHERSTELBARE FOUTEN

library
Laatst had ik een boek uit de universiteitsbibliotheek gepakt zonder het uit te lenen. Na gebruik gaf ik het boek terug aan de baliemedewerker, deze keek mij vreemd aan en zei dat ik het boek zelf moest terugzetten, wat ik deed. Waarschijnlijk denkt u net als zij dat het arrogant is om een gepakt boek niet zelf terug te zetten en dat klopt. Aan de andere kant heeft zij onbedoeld een risico genomen.

Het risico is dat de student het boek niet op exact de juiste plaats terugzet: uit luiheid of per ongeluk. Als ik niet de moeite had gedaan om (opnieuw) de vindplaats van het boek te achterhalen, maar in de plaats daarvan het boek zomaar ergens had neergezet, dan was het boek verdwenen. Zelfs al staat het maar enkele meters verder. Weg. Kwijt. Foetsie. Onvindbaar.

Onbewust denken we dat er wel iemand zal zijn die zo nu en dan checkt of alle boeken op de juiste plaats staan, maar dit is ijdele hoop. In theorie is het mogelijk, maar in de praktijk niet. Iemand moet met een lijst verdwenen boeken in de hand door de rijen lopen en hopen toevallig op een exemplaar te stuiten. Als het gaat om een rij boeken van enkele kilometers lengte dan is dat een grote kostenpost en bovendien ook niet leuk voor de persoon die het moet doen. De verloren boeken kunnen niet systematisch terug worden opgespoord. We spreken van ONHERSTELBARE FOUTEN.

Als er een ‘boek’ verkeerd wordt weggestopt in de honderduizendmiljarden bibliotheken die bij elkaar het internet worden genoemd dan spreken we van een ONHERSTELBARE FOUT. Het zijn kleine foutjes die door een mens gemakkelijk kunnen worden hersteld, maar om mensen de opdracht te geven om alle honderdduizendmiljarden bibliotheken af te gaan om op zoek te gaan naar ONHERSTELBARE FOUTEN is onmogelijk en daarom zijn het ONHERSTELBARE FOUTEN.

Is het een catastrophe? Wordt dit de ondergang? Nee, zeker niet. We gaan allemaal gewoon door met applicatielaag op applicatielaag te bouwen, kleine ONHERSTELBARE FOUTEN nemen we voor lief. Voor het gros van de mensen zijn de ONHERSTELBARE FOUTEN zelfs onzichtbaar en dus onbelangrijk, slechts een enkeling is slachtoffer van een ONHERSTELBARE FOUT. Een verkeerd bankrekeningnummer, een verkeerd toegewezen strafblad, een onzichtbare extra huurder op hetzelfde adres, een onjuist doorgegeven inkomstenpost, een naamgenoot… Het zijn ONHERSTELBARE FOUTEN.

Mensen die slachtoffer worden van ONHERSTELBARE FOUTEN zullen proberen de ONHERSTELBARE FOUT recht te zetten door te bellen met de klantenservice van de overheden en bedrijven die de ONHERSTELBARE FOUTEN hebben overgenomen. De klantenservice zal bezweren dat het goed komt en het slachtoffer denkt verlost te zijn. Maar schijn bedriegt. ONHERSTELBARE FOUTEN zijn ONHERSTELBARE FOUTEN. Want wat denkt het slachtoffer nu wel niet? Dat de klantenservice het IT-department gaat overtuigen om alle registers open te trekken om alle ONHERSTELBARE FOUTEN die een gevolg zijn van die eerste ONHERSTELBARE FOUT te corrigeren? De verantwoordelijke voor het systeem zit waarschijnlijk niet eens in hetzelfde gebouw. Sterker nog, de verantwoordelijke voor het systeem is waarschijnlijk een ander bedrijf. Sterker nog er is helemaal geen verantwoordelijke.

Hoe gemakkelijker het leven wordt voor de overgrote meerderheid van de gebruikers van het systeem, hoe moeilijker het leven wordt voor de enkeling die het slachtoffer is geworden van ONHERSTELBARE FOUTEN. Andere enkelingen profiteren van de ONHERSTELBARE FOUTEN. Hetzij met opzet, hetzij omdat zij bijvoorbeeld gewoon wat extra geld op hun rekening gestort krijgen zonder dat ze weten waar het vandaan komt en al zouden ze weten waar het geld vandaan komt, dan nog kunnen zij de fout niet herstellen want de fouten zijn… inderdaad, onherstelbaar. Voor iedere pechvogel is er een geluksvogel. Het verschil is dat de pechvogel vleugellam en kansloos zal blijven piepen terwijl de geluksvogel zwijgt als het graf en de overgrote meerderheid in de waan laat dat het systeem onfeilbaar is.

 

 

 

 

Boze witte #twittermeisjes

anne-ardon-links-en-mede-oprichtster-justine-van-de-beek-foto-elvira-m-th-visser-stellingdames-nl

@AnneArdon en @Justinedus, samen @Stellingdames

De Nederlandse twitter-familie is klein, hondsbrutaal en ongenuanceerd. In 140 tekens moet glashelder worden wat stom is en wat leuk is en meestal is iets stom. Als veel mensen het leuk vinden dat je iets stom vindt dan stijg je in de twitter-pikorde, tot je deel uitmaakt van de twitter-elite die het gesprek van de dag bepaalt. Eenmaal deel van de twitter-elite is de stap naar de gevestigde media bijzonder klein, want de meeste succesvolle twitteraars vullen de kolommen van minimaal één bekend virtueel of gedrukt medium.

Binnen de twitter-elite is er één groep die nog meer het gesprek van de dag dicteert dan de rest van de elite, en dat zijn de boze witte twittermeisjes. Klinkende namen als @EinsteinBarbie, @ashatenbroeke en @rzuaslan behoren tot de absolute top, @MarieHemelrijk, @justinedus, @AnneArdon en @AnkeLaterveer volgen in hun kielzog. Het zijn namen die de wijde populatie weinig zeggen, maar avonturiers die langer dan een zondagmiddag ingelogd zijn geweest zullen ze kennen. Leken zullen opwerpen dat een gemiddelde topsporter minstens tien keer zo veel volgers heeft, maar zij bepalen het gesprek van de dag niet.

Je moet Twitter een beetje zien als een klaslokaal met witte mannen van middelbare leeftijd in de schoolbanken en witte boze twittermeisje die dicterend langs de rijen lopen. “Vandaahaaag.. Gaan wij het hebben.. Over.. Witte.. Mannen“. “Maar juf, juf!” probeert een leerling “Gisteren ging het ook al over…” “ZWIJG!!” roept de juf. Ze loopt naar het bord en tikt met haar liniaal op de enige regel die iedere twitteraar dient te eerbiedigen. “Mansplaining  is verboden.”

Meer lezen?

 

 

Het moment dat ik dankzij Nikolas Vanhecke de handdoek in de ring gooide

Nikolas Vanhecke De Standaard inlichtingendiensten justitie journalist Vlaamse nikolasvh

Dit is het artikel van Nikolas Vanhecke

Tien seconden geleden las ik bovenstaand artikel en bij de eerste zin na de inleiding gooide ik de handdoek in de ring en besloot ik deze blog te schrijven. De zin luidt als volgt:

Hij staat gewoon tussen de andere chat-applicaties in de online winkels van Apple en Google (…)

Alsof dat nog niet erg genoeg is weet ik zeker dat er lezers zijn die het probleem nog niet zien en eigenlijk nog steeds niet weten waar deze blog over gaat of welke handdoek er precies in welke ring wordt gegooid. Wie zeker niet weet wat het probleem is Nikolas Vanhecke, journalist bij De Standaard, die zichzelf net gegoogeld heeft en zo op deze blog is gekomen. Hij heeft namelijk het artikel geschreven dat deels in de hoofdafbeelding staat. Lees het maar.

Hij staat gewoon tussen andere chat-applicaties! Hij staat gewoon tussen de andere chat-applicaties! Wat staat er gewoon tussen de andere chat-applicaties? Nou, een dienst die, als we de Russen mogen geloven, communicatie realiseert die alleen door de verzender en de ontvanger gelezen kan worden. Dus tussen Messenger en Whatsapp en Hangouts, chatdiensten die jouw privégesprekken gebruiken voor talloze malafide praktijken, staat gewoon een chatapplicatie die geëncrypteerd is zodat bedrijven en inlichtingendiensten er geen gebruik van kunnen maken. Nikolas Vanhecke bestempelt de enige veelgebruikte app die onze gesprekken niet verkoopt als ‘terroristen-app’, en verontwaardigt zich daarna over het feit dat deze ‘terroristen-app’ gewoon in de online winkels te krijgen is.

Toen ik dat las, dames en heren, besloot ik dat het over en uit is. Ik kap ermee. Volgens mij was ik al gekapt maar nu kap ik er helemaal mee. De politiestaat is vol en wel gerealiseerd en ik ga ook langs de kant met een vlaggetje zwaaien. Zie je daar.

Mededeling omtrent het overlijden van woensdag.bloggertje.nl

4 december 2015

Geachte gebruiker van erwt.org,

Het is niet onze gewoonte om ons direct tot u te richten, maar hetgene waarover wij u nu gaan informeren heeft een dusdanig groot effect op onze beoogde doelstellingen dat we niet anders kunnen. erwt.org houdt zich bezig met het systematisch in kaart brengen van de ideëenwereld van één individuele user: de Content Creator (CC). Alle tekstbestanden van CC die wij verzamelen stellen wij kosteloos ter beschikking op erwt.org, ter lering en vermaak van u, de gebruiker. Hiertoe hebben wij beschikking over een aantal bronnen op diverse services en devices. Eén van onze belangrijkste bronnen was woensdag.bloggertje.nl, een weblog die in gebruik was tussen 2010 en 2015 en waar bijna 200 blogs op zijn gepubliceerd. Ongetwijfeld zijn er velen onder u die bekend zijn met deze website en die deze website in het verleden bezocht hebben. Met spijt moeten we u melden dat de website is overleden.

Woensdag.bloggertje.nl was de URL van gebruiker ‘woendag’ en dienst ‘bloggertje.nl’. De website stond op de server met het IP 159.253.5.38, dat toebehoort aan Denkers-ICT B.V. Het nimmer sluimerende toeval wil dat dit datacentrum in dezelfde stad gevestigd is als de thuisstad van CC. Wij hebben contact opgenomen met het bedrijf, dat op dat moment bij een wedstrijd van Go Ahead Eagles was. Het bedrijf liet ons weten dat zijn serverruimte gehuurd wordt door Versio.nl, die ons in een chatsessie doorverwees naar TransIP. Wij hebben hierop besloten onze zoektocht te staken en we beschouwen woensdag.bloggertje.nl vanaf nu als verloren.

Dit is helaas niet de eerste keer dat we geconfronteerd worden met een service die ophoudt te bestaan en zonder opgaaf van redenen waardevolle blogs vernietigt. In 2011 is er een einde gekomen aan MSN spaces van Microsoft (spaces.msn.com). Als tuurke91 heeft CC hierop ook vele blogs gepubliceerd, die toegankelijk waren voor contacten in het msn-netwerk van de user. Zowel de kleine onafhankelijke dienst bloggertje.nl, als de dienst van Microsoft hebben minder dan tien jaar bestaan. Bij beeïndiging van de diensten zijn alle data van de users verloren gegaan. Omdat de users akkoord zijn gegaan met de gebruiksvoorwaarden hebben zij geen enkel recht op compensatie in welke vorm dan ook.

Het internet heeft enkele paradoxale eigenschappen. Eén daarvan is dat het tegelijkertijd zowel zeer vergankelijk als onvergankelijk is. Data die bewaard worden op grote servers kunnen in theorie eeuwig toegankelijk blijven, maar blijken in de praktijk snel verdwenen te zijn. Internetgebruikers stappen van de ene naar de andere dienst zonder zich om hun persoonlijke gegevens te bekommeren. MSN, Hyves, Schoolbank.nl, Myspace; het zijn voorbeelden van websites die ooit belangrijk waren voor de manier waarop we het internet gebruikten maar inmiddels in de marge zijn verdwenen. Tekst, foto’s, video’s en audiobestanden die door deze services werden bewaard zijn voor altijd weg.

Archive.org zet zich in om het internet van vandaag voor toekomstige generaties te bewaren. Er worden kopies gemaakt van statische webpagina’s, die vervolgens toegankelijk worden gemaakt voor mensen die van de dienst gebruikmaken. Woensdag.bloggertje.nl is vier keer ‘gefotografeerd’. Wij hebben deze kopies omgezet in PDF-bestanden en deze beschikbaar gesteld op erwt.org onder NEDERLANDS/Blogs/ woensdag.bloggertje.nl/The_Remains_of_woensdag.bloggertje.nl (1). Het zijn de laatste resten van de weblog die in de loop van haar bestaan vele woensdagen draagbaarder heeft gemaakt voor tientallen lezers. Opdat de vergankelijkheid van het internet niet lichtvaardig wordt opgevat.

 

Hoogachtend,

Namens de Raad van Bestuur,
De Commissie van Toezicht,
De diverse klankbordgroepen,
Het ICT-team,
Het juridisch adviesorgaan,

 

 

Pisum Sativum

Algemeen directeur The erwt Group

 

1) link naar de directory: https://mega.nz/#F!2BQRUbib!G6k7oGb0yi_uveC2fw9-GA 

Politie op Twitter: rechtszaak om beledigende ‘sukkel’-tweet

CS_8O6TWUAA6K_8.png large

Een Twitteraar uit Friesland gaat in beroep tegen een boete die hij kreeg naar aanleiding van een tweet aan wijkagenten uit Den Haag, afgesloten met ‘#sukkel’. De uitspraak in deze zaak, die maandag 9 november wordt voorgeleid, zal bepalend zijn voor de manier waarop de politie in de toekomst op Social Media te werk kan en mag gaan. De rechter zal hiermee namelijk moeten bepalen of het statuut van een ambtenaar in uniform gelijk staat aan een politietwitteraccount.

Het geval van belediging gaat om het twitteraccount @Slecht_volk enerzijds en het twitteraccount @Wijkagvrijenban anderzijds. Beiden zijn niet direct te herleiden tot een natuurlijk persoon. @Slecht_volk heeft zijn geboortenaam niet openbaar gemaakt. @Wijkagvrijenban wordt beheerd door twee verschillende personen die beiden brigadier zijn bij de politie Den Haag. Dit account stuurde een bericht door dat reclame maakte voor het politiemuseum. Hierop reageerde @Slecht_Volk met “tjonge jonge ga is even wat nuttigs doen ipv dom te twitteren #twitterendewijkagentjes #sukkel”.

De agenten hebben hierop een boete gestuurd naar een adres dat ze vermoedelijk via Twitter hebben achterhaald. Twitter geeft in zijn gebruiksvoorwaarden namelijk expliciet te kennen dat gebruikers zich moeten houden aan lokale, nationale en internationale wetgeving. Het is dan ook niet de eerste keer dat een (anonieme) gebruiker is vervolgd voor de inhoud van zijn of haar tweets. Er zijn mensen vervolgd wegens smaad, opruiing en bedreiging. Ook reageert de politie direct op vermoedens van terrorismedreiging op Twitter. Zo werd onlangs een netwerkbijeenkomst in Antwerpen door een antiterreureenheid ontruimd na een ironische tweet van één van de aanwezigen.

Een strafbaar feit op Twitter kan dus wel degelijk strafrechtelijk vervolgd worden. Ook is het woord ‘sukkel’(8) door de Nederlandse Hoge Raad beledigend bevonden. In 2009 is een Groningse studente die schold met ‘sukkel’ na lang procederen schuldig bevonden aan belediging van een ambtenaar in functie. Maandag zal hier hoogstwaarschijnlijk ook naar verwezen worden.

De vraag die de rechter zal moeten behandelen is of @Wijkagvrijenban inderdaad beschouwd kan worden als ‘een ambtenaar gedurende (…) de rechtmatige uitoefening van zijn bediening’. Is dit het geval, dan is de boete terecht. Echter: in één van de tweets spreekt @Wijkagvrijenban van ‘een vrije dag’. Het account ontkent dus zelf een permanente politiebeambte te zijn. Daarnaast heeft @Slecht_Volk zijn belediging geuit naar aanleiding van een suggestie om het politiemuseum te bezoeken. Hoort het bij de rechtmatige uitoefening van de bediening van wijkagenten om reclame te maken voor het politiemuseum? Het is aan de rechter om dit te beslissen.

@Wijkagvrijenban heeft meerdere berichten gepubliceerd die de integriteit van de politie kunnen schaden, als de boete wordt toegekend en het account dus inderdaad een geïnformeerde agent representeert. Het heeft (publiekelijk) kritiek geleverd op de eigen minister Ard van der Steur en het heeft opgeroepen om geld te doneren voor het eigen team op een estafetteloop. Als een agent in uniform op straat een willekeurige passant aanspreekt en vraagt om geld te doneren voor een ‘estafette-team’ dan zou dit als corruptie en als misbruik van het ambt gezien worden.

9 november zal de rechter beslissen of er in Nederland inderdaad twitteraccounts actief zijn die niet vermeld mogen worden in tweets die een krachtterm bevatten. Tot die tijd kan iedereen zich op Twitter wijkagent noemen.

Russia will shut down the internet as we know it

interactive-cable-map

An article published yesterday (25 October 2015) has severely changed the way I think about the (near) future of internet. According to New York Times Russian submarines are reported near crucial communications cables in the Atlantic. The possibility of intersection should be taken in account, NYT states, and the consequences will be enormous.

99% of the international internet traffic goes undersea, transported in cables no more than 7 cm thick. During the political tumult in Egypt on multiple occasions cables have been cut. This had effect on 70% of the communication between Europe, Asia and Africa. One of the disruptions was caused by scuba divers. Users as far as India and Pakistan were completely shut of the net.

When undersea cables are cut data will alter its way of reaching its goal. A complete shutdown of all Trans-Atlantic connections is therefore hard to establish, a severe reduction in speed with far-reaching consequences is possible, and as it now seems, to be expected.

There are about ten known internet cables in place directly connecting Europe and the USA. The location of the landing spots is no secret, and even mapped out in interactive maps like this one. The detection of submarines on the other hand is a hard job still done by targeted sonar pings. If Russia would really plan to cut all submarine internet cables it could take its time to do so.

Russian interests
The title of this blog suggests that Russia will indeed cut the cables, and next I will illustrate why this is likely to happen. The Russian people do hardly use American services but rely more on Russian services. If Russia decides to cut the cables it will hardly have any affect for its people. It does make it more likely for European users to turn to for instance search-engine Yandex, when the loading of Google takes up several minutes.

Second, Russia is probably behind most of the cyber-infiltration, or hacks, reported in the media; a topic I have written several blogs about (Dutch). If indeed Putin wants to seriously engage in cyberspace, the cutting of cables will have more impact than all DDoS attacks in the history of internet combined.

Third, the MAD-rule does not apply on the cutting of Trans-Atlantic cables. In the Cold War the Sovjet-Union and the US were kept from using the atomic bomb because Mutual Assured Destruction was ensured: if the Sovjet-Union would drop the bomb it could be sure the second one would lay Moscow in ashes. As of right now, the US has no similar card in hands. The Runet doesn’t run over ocean soil. The US cannot respond in an equal matter.

Fourth, following from these statements there can hardly be a demand that would be worth more to the Russian economy and political position than the cutting of cables. Threatening with doing it in order to put diplomatic pressure on Washington and Brussels won’t meet up with the benefit of actually doing it.

Fifth, Russia has a record of using the tactic of scorched earth to beat its enemies, from Napoleon onwards.

The cutting of cables is to be expected and will have similar short-term and long-term effects as the oil crisis in 1973. The only thing Putin needs is a justification for the Russian people and for the international community to take this step. Since Putin seems to have not much trouble in finding justification for his military expansion it should not take him too long.

Mr. Klöpping, tear down this paywall!

5_f08b74c37de850dd255c38464bb3ddf0bfbc834c

Geachte heer Alexander Klöpping,

In de on- en offline media heeft u de afgelopen jaren hoge ogen gegooid met uw krantenartikelenplatform Blendle. Op deze website kunnen users, na registratie, tegen betaling artikelen lezen van een groot deel van de Nederlandstalige gedrukte media. U heeft vroeg ingezien dat de krantenlezer op termijn het (tablet)beeldscherm zou omarmen en u heeft hierop ingespeeld. Dat is bewonderenswaardig. Inmiddels lonkt het buitenland en houden investeerders uw voeten droog met het oog op de winst die ze op de langere termijn in het vooruitzicht is gesteld.

Om twee redenen is Blendle mij een gruwel in het oog. Ten eerste omdat lezers zich moeten registreren en ten tweede omdat lezers moeten betalen voor de content die u aanbiedt. Het eerste (politieke) bezwaar zou iedere Nederlander in het hart moeten raken, het tweede (economische) bezwaar vereist een zeker begrip van de aard van het internet om te kunnen beamen. Ik zal beginnen met het tweede bezwaar.

Economie werkt op basis van schaarste. Goud heeft veel waarde omdat er weinig van is, lucht heeft weinig waarde omdat er veel van is. Een klassieke krant komt uit in een bepaalde oplage en die oplage in combinatie met de vraag bepaalt de prijs. De oplage van de artikelen die op Blendle uitkomen is oneindig, oftewel: ∞. U doet het voorkomen alsof u krantenknipsels verkoopt die gebruikers thuis op hun virtuele prikbord mogen vastprikken, maar dit is misleidend. Een papieren krantenartikel kan maar aan één buurvrouw worden doorgegeven terwijl een online artikel met de ganse wereld gedeeld kan worden zonder dat er fysiek iets zou gebeuren. U verkoopt geen krantenartikelen, u schermt een deel van het internet af en u laat bezoekers tegen betaling met de handen op de rug een kijkje nemen. De grootste taak van Blendle is het de gebruikers onmogelijk maken om hun gekochte krantenknipsels met de buurvrouw te delen en om er voor te zorgen dat de website er gebruiksvriendelijk uitziet.

The economy knows no pitty. Als de nieuwsconsument liever online nieuws leest dan zal dit betekenen dat er geen geld zal komen van abonnementen en losse verkoop. Uit oneigenlijk schuldgevoel gaat de consument dan akkoord met de ‘deal’ die Blendle aanbiedt: fooi voor journalisten en een prettige leesomgeving in ruil geld. De arme journalist spreekt namelijk meer tot de verbeelding dan de arme boekhoudster, de arme staalwerker of de arme verzorger. Daarnaast hebben de arme journalisten per definitie een podium om hun ongenoegen over baanverlies door digitalisering te uiten (in tegenstelling tot andere gedupeerden) en dit doen zij dan ook veelvuldig. Hun enige argument is dat betaling de kwaliteit van de journalistiek garandeert. Flauwekul. Talloze blogs en platforms bieden dagelijks gratis gedegen verslaggeving, onderzoeksjournalistiek, opiniestukken, columns, cartoons, en zelfs interviews aan. Die zijn niet zelden geschreven door geschoolde journalisten die geen betaalde baan hebben gevonden maar die toch hun vak kunnen uitoefenen, dankzij het internet. Betaalde journalistiek staat niet garant voor kwaliteit, onbetaalde journalistiek staat wel garant voor onafhankelijkheid.

Dan het politieke argument. Tijdens de bezetting zijn abonnees van verzetskranten vervolgd, tijdens de bevrijding zijn abonnees van fascistische kranten veroordeeld en in de Koude Oorlog zijn abonnees van communistische kranten ontslagen. U heeft een administratie met niet alleen de kranten maar zelfs de artikelen die door uw 200.000 users zijn gelezen. De politieke en ethische gevoeligheid daarvan kan nauwelijks op waarde worden geschat. Ik schreef dat het politieke argument iedere Nederlander in het hart zou moeten raken. Dat is ook zo, maar in werkelijkheid zijn veel Nederlanders laconiek geworden over de mogelijke implicaties van verlies van privacy. U kunt zich dan ook makkelijk verschuilen achter services die ‘nog veel slechter bezig zijn’, en dat doet u dan ook voortdurend, tot aan de gebruiksvoorwaarden aan toe. We gaan het emotionele discours daarom even links laten liggen we gaan kijken naar het huidige Nederlandse journalistieke landschap en de rol van Blendle daarin.

De Blendle-bubble staat op punt van knappen. Vorige maand is de Persgroep zelf begonnen met de online krantendienst PAPER. Dit is niet alleen maar een rechtstreekse concurrent van Blendle. Het is zeer waarschijnlijk dat de Persgroep, wanneer de proeftijd succesvol is doorlopen, het auteursrechtelijk contract met Blende verbreekt. Daarmee zou Blendle het zonder de Volkskrant, het Parool, de Trouw, het AD en de regionale kranten moeten doen. De grote kranten hebben Blendle altijd als niet meer gezien dan een bijverdienste. Een baanbrekend idee van een knuffelnerd dat ervoor zorgt dat ze niet zelf het wiel hoeven uit te vinden. Daarnaast hebben de afgelopen maanden ook Facebook en Google bekendgemaakt dat ze hun users nieuws binnen hun service willen aanbieden. Zij zullen het project zien als ijverig voorwerk dat met een klap geld kan worden geïncorporeerd. Uw investeerders zullen daar ook min of meer vanuit gaan, en uzelf waarschijnlijk stiekem ook wel. F&G zijn namelijk veel beter dan Blendle in staat om de leef- en denkwereld van hun users te creëren en te manipuleren.

Met de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 heeft u op de Piratenpartij gestemd. Een logische keuze, omdat het de enige partij is die uitgaat van het internet en daarmee de enige relevante partij is voor wie leeft in het nu. De Piratenpartij is opgericht om vrij verkeer van informatie te garanderen. Destijds ging het nog om films, muziek en software en hing er een zweem van opportunisme omheen. Nu ook de journalistiek en de literatuur tot het domein van het internet behoren wordt duidelijker dat een ongecontroleerd internet noodzakelijk is voor een gezonde democratie. Het is tijd om een nieuw hoofdstuk in internetpiraterij te beginnen en u bent de aangewezen persoon om de eerste bladzijde om te slaan. Gooi het roer om, Alexander. Maak de inhoud van Blende gratis en anoniem toegankelijk voor iedereen. Laat uw juristen de strijd aanbinden met de Persgroep, in plaats van met users die waardevolle artikelen verspreiden. Breek de betaalmuur, Alexander. Voordat iemand anders het doet.

Met vriendelijke groet,

erwt

Wie is wie in cyberspace 4/4: actiegroepen

levenslang-oprichter-digitale-zwarte-markt-silk-road

De categorie die we nu gaan bespreken is uitermate moeilijk in te passen. Ze valt grotendeels samen met wat in zijn algemeenheid wordt aangeduid met ‘hackers’, maar daarmee is niets gezegd. Het doel van deze blogreeks is nu juist om orde te scheppen in de conceptuele wanorde die er nu heerst in de berichtgeving over cyberspace, zodat we een beetje snappen wat er allemaal gebeurt boven onze hoofden. Daarin heb ik de term ‘hacken’ zoveel mogelijk proberen te vermijden en heb ik liever gesproken over ‘de voordeur’ en ‘de achterdeur’. Een partij (bedrijf/inlichtingendienst/actiegroep) die een systeem via de voordeur binnenkomt doet dat met de hulp van iemand van binnenuit. Een partij die een systeem via de achterdeur binnenkomt doet dat zonder hulp van binnenuit: door middel van hacken. Nu is het zo dat actiegroepen eigenlijk vooral gebruik maken van een wapen dat de voordeur blokkeert door er met velen tegelijk door naar binnen te willen: de (D)DoS-aanval. Als zo’n aanval aan de gang is dan hebben bezoekers geen toegang meer tot dat vakje, oftewel, het systeem ligt plat.

Maar nu zijn we er nog lang niet. Een actiegroep is een actor op cyberspace maar heeft geen financiële of militaire belangen, want anders zou het respectievelijk een bedrijf of een inlichtingendienst zijn. In tegenstelling tot de eerder besproken twee is een actiegroep niet bezig met inzage in zoveel mogelijk systemen maar handelt het naar een van tevoren gesteld doel. Cyberspace is ingewikkeld en zelfs deze blogserie, die cyberspace zo simpel mogelijk probeert voor te stellen, is ingewikkeld. Als er één ding is dat u na het lezen van deze ettelijke pagina’s tekst moet bijblijven dan is het dat de meeste hacks die de Nederlandse en Vlaamse kranten halen het werk zijn van inlichtingendiensten, meer specifiek, van de Russische inlichtingendienst. De ‘hackersgroepen’ die miljoenen of miljarden inloggegevens hebben gestolen horen dus in de vorige blog thuis.

Actiegroepen zijn dus actoren in cyberspace die geen financiële of militaire belangen hebben en dus niet vallen onder ‘bedrijven’ of ‘inlichtingendiensten’. De grens is echter moeilijk te trekken. Oplichters die een nep-site bouwen om geld te verdienen met producten die ze niet zullen leveren (pharming) zijn bezig met het verdienen van geld en vallen dus strikt genomen binnen de definitie van bedrijven. Bovendien hebben ze zich in de kleine lettertjes vaak ingedekt tegen schadeclaims van de opgelichte klanten. Daarmee verschilt hun werkwijze in niets van die van reguliere bedrijven, behalve dat ze uit zijn op euro’s in plaats van op data. ‘Illegaal’ en ‘crimineel’ zijn betekenisloze termen in het wetteloze cyberspace.

Het zogenaamde cyberkalifaat behartigt in cyberspace de militaire belangen van een territoriale eenheid in de fysieke ruimte (namelijk IS) en valt daarmee strikt genomen onder onze eerdere definitie van een inlichtingendienst. Het is een inlichtingendienst die terroristische aanslagen faciliteert in plaats van ze voorkomt, zou u zeggen, en dat klopt. Dit kan echter ook gezegd worden over, bijvoorbeeld, de Westerse inlichtingendiensten, als drone-aanvallen in het dagelijks taalgebruik ook onder terrorisme zouden vallen. Deze blogserie houdt zich slechts bezig met het schetsen van de conceptuele contouren van cyberspace, alle politieke en morele noties zullen even aan de kant gezet moeten worden.

Een actiegroep die het beste past in het discours van actoren in cyberspace die we nu aan het volgen zijn is WikiLeaks. Deze actiegroep wil toegang tot zoveel mogelijk systemen die (staats)geheimen bevatten met als doel het publiceren van deze documenten ter inzage van het brede publiek. De voordeur wordt in dit geval open gedaan door een klokkenluider, die documenten levert waarvan hij als persoon vindt dat ze in de openbaarheid moeten komen. De achterdeur wordt, zoals altijd, opengebroken door middel van hacking.

Een gelegenheidsactiegroep heeft in augustus 2014 de iCloud van Apple gehackt, met als doel het bemachtigen en verspreiden van naaktfoto’s van publieke, vrouwelijke personen. De actiegroep is hierin geslaagd, de actie zelf is bekend komen te staan als ‘The Fappening’.

De meest succesvolle actiegroep van het moment is met afstand Lizard Squad. In de eerste fase (augustus 2014) heeft de actiegroep DDoS-aanvallen gericht op netwerken die van belang zijn voor gamers: het spel League of Legends, het platform PlayStation Network en de videodienst Twitch. In december heeft de actiegroep het (overigens zeer beperkte) internet van Noord-Korea geDDoS’t als reactie op de bekende Sony-hack, die voor zover we weten daadwerkelijk door de Noord-Koreaanse inlichtingendienst is uitgevoerd. Op 25 december heeft Lizard Squad nogmaals zowel Xbox Live als het Playstation Network geDDoSt waardoor miljoenen kinderen wereldwijd met kerstmis niet meer konden gamen. Kim Dotcom, de data-koning die ook de bestanden van erwt.org beheert, heeft de blokkering opgeheven door de actiegroep 3000 gratis accounts in de mega-cloud aan te bieden als losgeld (Kim is een notoir gamer). Lizard Squad is akkoord gegaan en heeft de blokkering opgeheven. Met deze accounts heeft Lizard Squad vervolgens een ander type aanval uitgevoerd op het TOR-netwerk, de geanonimiseerde evenknie van het wereldwijde web, overigens met weinig succes. Ook heeft Lizard Squad de service ‘Lizard Stresser’ toen gelanceerd, waarmee ze hun ‘computer-leger’ tegen betaling aanvallen zouden laten uitvoeren en zo op verzoek websites tussen de 100 en de 30.000 seconden offline konden halen. Alle aanvallen waren live te volgen op Twitter. Lizard Squad is nog altijd actief. Eén van de gearresteerde leden is 17 jaar oud.