De jaren des onderscheids

jaren des onderscheids

In/Aanleiding

Ik ben bezig met de ‘Tuurke’s Top Tweehonderd’, een soort top2000 alleen dan met alleen maar mijn eigen lievelingsliedjes. Volgens mij gaat er niet veel lievelingsmuziek na de gezegende leeftijd van 26 bijkomen, dus ik kan best nu al een inventaris opmaken. Mijn muzieksmaak is al uitontwikkeld zullen we maar zeggen en ik ben niet ontevreden met het eindresultaat. Het is niet te snobbig en niet te plat, zeker niet als je bedenkt dat ik pas sinds mijn 18e naar niet-christelijke muziek mag luisteren van mezelf (lees Christian Music by Genre om te weten waar ik voor die tijd naar luisterde).

Dat allemaal terzijde want waar ik heen wil is dat het selecteren van lievelingsmuziek een trip down to memory lane is, aangezien muziek en emotie nogal samenhangen, zodat de muzikaal vruchtbaarste tijden ook de emotioneel zwaarste jaren zijn. Ik had in de map “19 in muziek”, met daarin mijn lievelingsliedjes toen ik 19 was, ook een map verstopt met daarin dagboekfragmenten, versleuteld met ’19’. (Als ik de erwt-cloud opnieuw upload als zip-bestand dan kun je met dat sleutelwoord dus mijn dagboek uit het jaar 2010-2011 teruglezen, veel plezier. Misschien komen er op erwt.org wel meer sleutelwoorden te staan speciaal voor de echte fans).

Betoog

Jaren des onderscheids. De adolescentie. Die ziekelijke drang naar seks en geweld, bewijsdrang, identiteitscrisissen en dus die muziek. Ik ga jullie niet vermoeien met persoonlijke ontboezemingen want die staan dus in dat dagboek, maar wat ik wel wil is invulling geven aan die term, jaren des onderscheids. Voor mij staat die term voor een periode waarin een jongen een man wordt, ruim genomen tussen het 18e en de 25e levensjaar. Zeg maar de doelgroep die als het even kan een oorlog begint om zichzelf uit te roeien. Volgens mij is daar veel te weinig aandacht voor, academisch of anderszins.

Ik ga de verantwoordelijkheid voor dit fenomeen eens even heel monocausaal neerleggen bij de vrouwen. Voor vrouwen beginnen mannen pas interessant te worden als ze de jaren des onderscheids hebben overleefd, na de 25 dus. Volgens mij heeft het er iets mee te maken dat meisjes na hun puberteit ook mentaal vrouw zijn, terwijl jongens gewoon door blijven kleuteren.

Stel je voor dat je een jongeman van 20 bent die volledig doordraait omdat de vrouwelijke leeftijdsgenoten je niet zien staan.  Misschien is je baard nog steeds niet volgroeid. Misschien ben je zelfs maagd en zul je moeten betalen om over seks mee te kunnen praten. Misschien geef je wel honderd euro per week uit om in een danstent te hopen dat vanavond de avond is. Week in week uit. Maand in maand uit. Jaar in jaar uit.

En op een dag hoor je jezelf met je tong klikken als je een jongere collega hoort opscheppen over de littekens die hij heeft opgelopen ‘toen hij zijn vriend wou verdedigen’. Heel nobel. Echt een ster. En van die hoge brug hoef je ook niet meer per se te duiken. Maar, en dat is het gekke, vrouwen beginnen uit zichzelf oogcontact met je maken en je kijkt niet eens terug omdat je al een vriendin bent. Als je die soort kleine dingen begint op te merken dan weet je dat je de jaren des onderscheids hebt overleefd en dat de internationale commissie van vrouwen jouw zaad welgevallig is geworden.

Meer lezen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s