De Fiscus

karel-anthonissen

Belasting betalen voelt voor veel Vlamingen als alimentatie betalen aan een ex. Een groot deel van het geld gaat namelijk naar het landsdeel waar de meeste Vlamingen het liefst zo min mogelijk mee te maken willen hebben. Ook ontbreekt er de calvinistische moralistische kant van het bijdragen aan de staatskas die er bij de noorderburen doorgaans wel is. Zo is het dus een nationale sport geworden om zo min mogelijk belasting te betalen. Komt een privé-inkomen of een bedrijfsomzet terecht in de hogere fiscale schijven, dan is het tijd om een extra vennootschapke op te richten om met een creatieve maar onopvallende naam het extra geld te herbergen. Volstaat dat niet dan is het tijd om een zonnige bestemming uit te kiezen voor het geld. Zo kan het dat er in België meer rechtspersonen dan natuurlijke personen zijn.

De televisieserie De Fiscus volgt acht afdelingen van ´de meest gevreesde overheidsdienst van ons land´. Het gaat om de personenbelasting, de vennootschapsbelasting, de douane, de sigarettensmokkel, de lokale opsporing, het ontvangstkantoor, het kadaster en -de topper- de Bijzondere Belastinginspectie (BBI). In de serie is te zien hoe de BBI als een SWAT-team in witte jassen een inval doet bij een veehandelaar. Bodycams leggen vast hoe ze computers, archieven en tasjes doorspitten. De aanwezigheid van een papierversnipperaar is al een aanwijzing dat ze op het goede spoor zijn. En inderdaad, er worden versnipperde bestelbonnen gevonden.

De BBI heeft als taak onzichtbare geldstromen bloot te leggen, maar er zijn grenzen. Karel Anthonissen, geschorst afdelingshoofd van Gent, pleegt nogal eens tegen die grenzen aan te lopen. Le fou de Gand, noemen ze hem in het Brusselse ook wel, de zot van Gent. Na fraude rond de Optima-affaire en in de diamantsector succesvol aan het licht te hebben gebracht heeft hij nu 60.000 dossiers voor de rechter gesmeten. Sinds 2004 kunnen Belgen namelijk geld uit hun zonnige bestemmingen terughalen en hoeven ze daarover maar een klein bedrag te betalen. Een soort generaal pardon voor belastingontduikers dus, dat Karel Anthonissen bestempelt als het witwassen van 36 miljard euro. Een beetje overdrijven kan hij dus wel. Alle andere directeuren van de BBI en de minister van Justitie hebben hem nu even opzij gezet om af te koelen. Zo kan het BBI terugkeren naar zijn kerntaak: invallen doen bij kleinere ondernemers om bestelbonnen uit de papierversnipperaarbak te vissen.

Dit is een hoofdstuk uit het te verschijnen boek Vlaanderen voor Hollanders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s