Nederland in Verval 6: de Holocaust onder Ouderen

Aan allen die deze tekst zullen zien of horen lezen: luister goed, want wat volgt is van levensgroot belang.

De verzorgingsstaat is dood!

De overheid heeft het al gezegd, maar het is nog niet tot het volk doorgedrongen. De verzorgingsstaat is dood! In 2013 heeft de Koning gezegd dat de ‘klassieke verzorgingsstaat verandert in een participatiesamenleving’, kortom, de overheid kan de zorg niet meer betalen. De zorg is overgegaan naar de gemeentes en het geld dat beschikbaar kwam was ontoereikend: thuiszorgaanbieders vallen om. De grootste, TSN, is in maart failliet gegaan. Er komt steeds meer zorg op de schouders van steeds minder mensen. De critereria om opgenomen te mogen worden in een bejaardentehuis worden strenger, waardoor ouderen verplicht worden op zichzelf te wonen als ze dat eigenlijk niet kunnen. De thuiszorg die langskomt om in de meest basale levensbehoeften te voorzien komt steeds minder. Thuiszorgers moeten in te korte tijd te veel huizen langs om hun taken te kunnen doen, zodat ze noodgedwongen overwerken omdat als zij het niet doen doet niemand het. Vaak zijn zij het enige bezoek dat ouderen krijgen.

Dan: de bejaardenhuizen. De bewoners van bejaardenhuizen moeten zichzelf bijna zien te redden. Twee verplegers op honderd ouderen is de norm, in de weekenden of in de middag is er soms helemaal geen personeel. Om dit op te vangen worden er camera’s opgehangen in de privésfeer van ouderen zodat er op afstand toezicht gehouden kan worden.

Dan: de pensioenen. Die zullen vanaf 2017 zeker gekort worden. De pensioenpotten draaien op voor begrotingstekorten in Europese landen, waardoor er minder overblijft om uit te keren. De dekkingsgraad loopt steeds verder achteruit waardoor er zeker gekort gaat worden vanaf volgend jaar. De schuldencrisis in Europa dreigt zo op het bordje van ouderen in Nederland te komen.

Dan: de eenzaamheid. Ouderen kunnen in de regel niet rekenen op sociaal contact. Kinderen en kleinkinderen hebben hun eigen levens en ouderen cijferen zichzelf weg. Zelfdoding en verhongering wegens eenzaamheid, al dan niet binnen de wettelijke kaders van euthanasie, is dagelijkse praktijk.

Dan: de digitalisering. Nederland verwacht van al haar burgers dat zij wegwijs zijn op het internet. 70-plussers zijn dit niet en zullen het nooit worden. Dit zorgt voor talloze praktische problemen en een collectief gevoel van uitsluiting, dat de eenzaamheid versterkt en het gevoel versterkt dat senioren de samenleving tot last zijn. Dit kan leiden tot zelfdoding.

Dan: de uitbuiting. Ouderen zijn een makkelijk slachtoffer van roof, mishandeling en afpersing, wat op grote schaal lijkt te gebeuren. Niet door vreemden maar door bekenden, soms zorgverleners, soms familieleden. Senioren worden gezien als afgeschreven waar makkelijk op te verdienen valt.

De participatiesamenleving bestaat niet. In tegendeel. De samenleving duwt de ouderen zelf van de rand van de afgrond. Ik maak niet graag vergelijkingen met de Holocaust dus ik zal bij dezen beloven dat ik het maar één keer doe en die keer is nu. Het is niet vijf voor twaalf, het is vijf over twaalf. De Holocaust was een humanitaire ramp, veroorzaakt door een tijdsgeest en een collectief sentiment, waarbij een deel van de samenleving werd afgeschreven, uitgebuit en toen dat niet meer kon vermoord. Het belangrijkste verschil tussen de Holocaust en de humanitaire ramp die zich vandaag voltrekt onder Nederlandse ouderen is dat de eerste voorkomt uit haat en de tweede uit onverschilligheid. Het valt te betwisten wat erger is. Het heeft dertig jaar geduurd voordat de Holocaust het beeld van die periode begon te bepalen en dat een volk zich moest verontschuldigen voor zijn wandaden. Misschien duurt het dertig jaar voordat de dood van de verzorgingsstaat en de collectieve inhumaniteit van de Nederlanders begint door te dringen, en dit volk de beroemde woorden mag uitspreken: “We wisten het niet”.

En de grootste ironie van dit alles is dat er twee publieke figuren zijn die het wel weten, en die met al hun middelen aan de noodklok trekken. Ze worden door het weldenkende deel van de natie gehoond en in een hoek gezet, hun fans worden belachelijk gemaakt. Maar zij zien het wel en zij zetten zich in om de schade te beperken. Hun namen zijn Gerard Joling en Gordon Heuckeroth.

Meer lezen?

Advertenties

4 gedachtes over “Nederland in Verval 6: de Holocaust onder Ouderen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s